غزل شماره 152 حافظ: در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

غزل شماره 152 حافظ: در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

  • غزل شماره 152 حافظ: در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

    غزل شماره ۱۵۲ حافظ یکی از شاهکار‌های عرفانی این شاعر شیرین کلام است. حافظ در این غزل به مفاهیمی همچون عقل، عشق، ازل و آفرینش اشاره دارد. حافظ در این غزل می‌گوید حسن حضرت یار ازلی است، پرتویی از آن تجلی یافته است و آتش عشق همه عالم هستی را سوزانده است. حافظ دلیل آفرینش انسان را این می‌داند که فرشتگان عاری از عشق بودند.

    ستاره | سرویس فرهنگ و هنر

    در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

    عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

    جلوه‌ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت

    عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد

    عقل می‌خواست کز آن شعله چراغ افروزد

    برق غیرت بدرخشید و جهان برهم زد

    مدعی خواست که آید به تماشاگه راز

    دست غیب آمد و بر سینه نامحرم زد

    دیگران قرعه قسمت همه بر عیش زدند

    دل غمدیده ما بود که هم بر غم زد

    جان علوی هوس چاه زنخدان تو داشت

    دست در حلقه آن زلف خم اندر خم زد

    حافظ آن روز طربنامه عشق تو نوشت

    که قلم بر سر اسباب دل خرم زد

    〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

    برای رسیدن به مقصودت باید هر رنج و سختی را بپذیری. این را بدان که هر چیزی به آسانی بدست نخواهد آمد و بایستی برای بدست آوردن آن از هیچ تلاش دریغ نکرد. در انجام کارهایت هوشیار باش و مراقب مکر و حیله حسودان و دشمنانت باش.

    〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

    شاهد فال:

 

برچسب ها: غزل,شماره,152,حافظ:,در,ازل,پرتو,حسنت,ز,تجلی,دم,زد,
[ جمعه 30 شهريور 1397 ] [ 20:50 ] [ کاووسی فر ]
[ ]